Όλα τα άρθρα του/της kanaima

Απ’την τουριστική βιομηχανία στον πόλεμο και πάλι πίσω …μια συμβολή του Πολυτεχνείου Κρήτης Α.Ε στον «εξευγενισμό» της πόλης των Χανίων και στο παγκόσμιο μακελειό.

Η αντίληψη πως τα πανεπιστήμια και τα πολυτεχνεία της χώρας επιτελούν έργο a priori κοινωνικά χρήσιμο είναι αρκετά διαδεδομένη. Περισσότερο διαδομένη είναι όμως η απουσία κριτικής για το τι είναι κοινωνικά χρήσιμο τελικά. Η ευθύνη για το έργο που παράγουν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν βαραίνει μονάχα τους πρυτάνεις και τους manager, αλλά και τη φοιτητική κοινότητα στο σύνολό της. Το πολυτεχνείο Κρήτης όχι μόνο δεν ξεφεύγει από τη συνολικότερη κατεύθυνση εμπορευματοποίησης της γνώσης, αλλά αποτελεί και μπροστάρη όσον αφορά την εκποίηση δημόσιων κτιρίων και την πολεμική έρευνα.

Ζούμε σε μια περιοχή που πλασάρεται ως κορυφαίος τουριστικός προορισμός. Αυτό σίγουρα ακούγεται καλό στα αυτιά των ντόπιων αφεντικών. Αλλά τι σημαίνει ακριβώς για τους εργάτες και τις εργάτριες ο τουρισμός; Μήπως περισσότερα λεφτά; Δουλειά σε συνδυασμό με βουτιές; Η πραγματικότητα όσων έχουν δουλέψει έστω και μια εβδομάδα στην ευρύτερη τουριστική βιομηχανία χαρακτηρίζεται από τις έννοιες βαριά εκμετάλλευση και της εντατικοποίηση: Χαμηλά μεροκάματα, απλήρωτες υπερωρίες, λειψά ή και καθόλου ένσημα, απλήρωτα επιδόματα, μηδενικά ρεπό.

Για το δημόσιο χώρο, ο οποίος συρρικνώνεται, η τουριστική ανάπτυξη συνεπάγεται παραλίες που μοιάζουν με απέραντο ομπρελοκάθισμα,  πλατείες με μορφή snack- bar και γραφικά σοκάκια- εμποροπανήγυρη τη μέρα και σοκάκια-μπαράκι τη νύχτα.

Πολλά σπίτια που ενοικιάζονταν από ντόπιους ή μετανάστες εργάτες αποτελούν επίσης πεδίο κερδοφορίας για μικρούς ιδιοκτήτες αλλά και εταιρίες airbnb. Οι ένοικοι διώχνονται με την πρόφαση της ιδιοκατοίκησης και τα ακίνητά τους νοικιάζονται ακριβά και με τη μέρα σε τουρίστες. Το αποτέλεσμα είναι να εκτοπίζεται βίαια ένα κομμάτι του πληθυσμού, αλλάζοντας ουσιαστικά την ίδια τη βιογεωγραφία της πόλης προς όφελος μονάχα όσων πουλούν και καταναλώνουν… τουρισμό.

Πρόσφατα το Πολυτεχνείο Κρήτης έχει ξεκινήσει διαδικασίες εκποίησης ακινήτων, τα οποία έχει εγκαταλείψει χρόνια. Με πρόφαση την περιορισμένη χρηματοδότηση, παραχωρεί σε ξενοδόχο το κτήριο που στεγάζεται η κατάληψη Rosa Nera εδώ και δεκατρία χρόνια. Με λίγα λόγια, προσπαθεί να μετατρέψει έναν κοινωνικό χώρο , ο οποίος ήδη καλύπτει ανάγκες των «από κάτω», σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο το οποίο θα εξυπηρετήσει την κερδοφορία επιχειρηματιών που απευθύνονται στην ελίτ. Η  κατάληψη Rosa Nera ήταν και είναι πόλος κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης στο πλευρό του κόσμου της εργασίας, των μεταναστών/τριών, των διαφορετικών. Όλα αυτά ενοχλούν τη ντόπια εξουσία στο σύνολό της, αλλά και τον τεχνοκράτη-καριερίστα Β. Διγαλάκη ειδικότερα, ο οποίος με ύφος χιλίων καρδιναλίων προχωρά σε ανοιχτή ρήξη με το ντόπιο κοινωνικό-εργατικό κίνημα.

Για την ηγεσία του Πολυτεχνείου, οι κοινωνικές ανάγκες αφορούν το «επιχειρείν» και όχι τη ζωή. Όλα είναι business. Για αυτό κι άλλωστε δεν μοιάζουν αλλόκοτες οι όλο και στενότερες σχέσεις (τα μνημόνια συνεργασίας όπως αρέσκονται να λένε) με τη σχολή Ευελπίδων και το πολεμικό ναυτικό. Η συνεργασία με τους ντόπιους μιλιταριστές αποτελεί μια ευκαιρία για στους επιστήμονες με τα «βαριά πτυχία» για συμμετοχή σε αυτή την ευγενή δραστηριότητα που λέγεται Πόλεμος και ένα (ποιος ξέρει…) λαμπρό μέλλον στην ντόπια πολεμική βιομηχανία¹ η οποία γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη με την όξυνση του παγκόσμιου μακελειού. Ορισμένοι τίτλοι μαθημάτων στα μεταπτυχιακά αυτά είναι χαρακτηριστικοί: Σχεδίαση–επεξεργασία-ολοκλήρωση συστημάτων μάχης, μη επανδρωμένα ρομποτικά συστήματα, αξιοπιστία-αποτίμηση επίδοσης-χαοτική δυναμική οπλικών συστημάτων και επιχειρήσεων, βασικές αρχές δικτυοκεντρικού πολέμου κ.α.²

Η έρευνα του Πολυτεχνείου Κρήτης για χάρη της πολεμικής βιομηχανίας και των διεθνών στρατιωτικών συνασπισμών όπως το ΝΑΤΟ, συμβαίνει χρόνια³. Αυτό που αλλάζει πλέον είναι η κανονικοποίηση του πολέμου στις συνειδήσεις. Σαν να μην συμβαίνει και κάτι τόσο άσχημο, τόσο δόλιο, τόσο απεχθές. Ο χώρος για κριτική περιορίζεται μπρος στη ρουτίνα ενός ιδρύματος που συντονίζεται με τις μιλιταριστικές επιδιώξεις.

Τέλος, ζούμε σε μια περιοχή όπου εδράζεται η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση της ανατολικής Μεσογείου. Εκτός των χιλιάδων ντόπιων και διεθνών καραβανάδων που μένουν μόνιμα κυρίως στην στο Ακρωτήρι, έχοντας μετατρέψει μια τεράστια περιοχή σε στρατώνα, πλέον όλο και συχνότερα τα Χανιά προσελκύουν και τις εκδρομές χαλάρωσης των διεθνών στρατών (Αμερικανοί, Ινδοί στρατιώτες κτλ) με τα ανάλογα χρηματικά οφέλη φυσικά για τη ντόπια αγορά. Κι αυτό μετράει στο τέλος της ημέρας. Εδώ είναι ο τόπος, όπου μιλιταρισμός και τουρισμός συνθέτουν τους δυο από τους τρεις πυλώνες της τοπικής ανάπτυξης ,εν αναμονή της δυναμικής επέλασης του ενεργειακού κεφαλαίου.

¹Από τα νομίσματα στις σφαίρες

² Φ.Ε.Κ. Αρ.163Α/20-08-2014          (για αναζήτηση Φ.Ε.Κ.: http://www.et.gr/index.php/2013-01-28-14-06-23/2013-01-29-08-13-13)

³ Παραγωγή οπλικών συστημάτων σε στενή συνεργασία με πανεπιστημιακούς. Επιστημολογικά, δεοντολογικά και θεσμικά ζητήματα (του Δ. Πατέλη).                                     http://www.ilhs.tuc.gr/gr/paragogi_oplikon_systimaton.htm

Απέναντι στον στρατιωτικό, εθνικιστικό βούρκο 15 Μάρτη στα δικαστήρια Χανίων

Δίκη αγωνιστών για παρέμβαση σε εκδήλωση του Φραγκούλη Φράγκου

 

ΠΟΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΣ,  ΠΟΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ;

Εκδικάζεται στα Χανιά η μήνυση που κατέθεσαν θαυμαστές του στρατηγού Φραγκούλη Φράγκου. Κατηγορούμενοι βρίσκονται αγωνίστριες-ες που συμμετείχαν σε παρέμβαση διαμαρτυρίας ενάντια στη παρουσίαση του βιβλίου του «ποια Τουρκία, ποιοι Τούρκοι» που έγινε στις 09/01/2013.

Ο Φραγκούλης Φράγκος έγινε ευρέως γνωστός για τις βλέψεις του να ηγηθεί ακροδεξιού πολιτικού μορφώματος, ως τη «σοβαρή» εναλλακτική επιλογή αντί της φασιστικής χρυσής αυγής. Υπήρξε αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού [08/2009–11/2011] και υπουργός Εθνικής Αμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Πικραμμένου [17/05–21/06/2012].

Εκτός από την μετριοπάθεια που τον διακρίνει ότι «έχει σχέδιο για όλα» (;) όπως συνηθίζει να λέει, ήταν ο εμπνευστής ασκήσεων καταστολής διαδηλώσεων από το στρατό (π.χ Καλλίμαχος 2011), ορκισμένος εχθρός μεταναστών-προσφύγων και “αρχιτέκτονας” της τάφρου στο Έβρο καθώς και οπαδός της επιβολής στρατιωτικού νόμου σε υποτιθέμενες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Τον Δεκέμβρη του 2011 κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη 39 καταδρομέων για τα ρατσιστικά συνθήματα στην παρέλαση της 25/03/2010 στην Αθήνα. Στον ένα μόνο μήνα που διετέλεσε υπουργός Εθνικής Άμυνας, κάταφερε να εμπλέξει ενεργά τον ελληνικό στρατό στην επέμβαση στη Λιβύη, δαπανώντας 1 εκατομμύριο ευρώ τη μέρα(!) για όσο κράτησαν οι βομβαρδισμοί. Υπερθεμάτιζε σε κάθε ευκαιρία για αύξηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και για ακόμα μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες.

Γνωστές επίσης είναι και οι διασυνδέσεις του σε όλο το πολιτικό, μηντιακό και εκκλησιαστικό σύμπλεγμα. Συναγελάζεται με Ανθιμο και Κοντομηνά και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από Μιχαλολιάκο, Κανέλλη και Πολάκη.

Εμείς ως αντιμιλιταριστές/στριες διακρίνουμε στο πρόσωπό του Φραγκούλη Φράγκου έναν προβεβλημένο εκπρόσωπο του βαθέως κράτους όπως και έναν θεαματικό εκφραστή του εγχώριου μιλιταρισμού. Η αντίθεσή μας σε αυτόν και τους ομοίους του είναι κάτι πέρα από δεδομένη. Το ίδιο είναι και η αλληλεγγύη μας σε όσες και όσους συμβάλλουν στο ξεμπρόστιασμα του ελληνικού εθνικισμού που σκοπεύει στην υποτίμηση της ζωής μας και μας θέλει μπλεγμένους-ες σε πολεμικές περιπέτειες. Εκφράζοντας την απέχθεια μας στην εθνική ενότητα του σιναφιού που συσπειρώνεται πίσω από τον Φραγκούλη Φράγκο, επιστρέφουμε παραφρασμένο το αγωνιώδες ερώτημά του: Ποια Ελλάδα, ποιοι Έλληνες ρε;

Η συγκεκριμένη δίωξη αγωνιστριών-ων για εμάς εντάσ- σεται πλήρως στην βιομηχανία μηνύσεων που έχει στηθεί εδώ και καιρό από την Ασφάλεια Χανίων.

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις-ους 7 διωκόμενες-ους

Τετάρτη 15 Μάρτη στις 10.00 στα δικαστήρια Χανίων.

Κανάιμα-Πρωτοβουλία ενάντια στο μιλιταρισμό

kanaima.squat.gr

Αντιπολεμική συγκέντρωση Πεμπτη στις 7μμ

Καλούμε σε αντιπολεμική συγκέντρωση την Πέμπτη στην πλατεία αγοράς με αφορμή τον ερχομό των 6.000 μισθοφόρων δολοφόνων του ΝΑΤΟ στον τουριστικό παράδεισο της πόλης των Χανίων.

Να χαλάσουμε την γιορτή των καταστηματαρχών.

Ούτε εθνικός, ούτε θρησκευτικός, ούτε συμφεροντολογικός
Ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός

Πέμπτη 9/2 Πλατεία Αγοράς 19:00

Aντιμιλιταρισιτική συνέλευση Kανάιμα 

Κατάληψη Rosa Nera

Συλλογικότητα Azadi

ΣΤΟΥ ΝΑΤΟ ΤΙΣ ΚΟΥΡΑΔΕΣ ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΜΕΝΑΔΕΣ

 

ΣΤΟΥ ΝΑΤΟ ΤΙΣ ΚΟΥΡΑΔΕΣ ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΜΕΝΑΔΕΣ

Ένα από τα πιο προσφιλή «κολομπίτικα» θέματα των μεγαλύτερων σε ηλικία ντόπιων, είναι φυσικά το πέταγμα νατοϊκών στο ενετικό λιμάνι. Και είναι αλήθεια, πως κάποτε «γίνονταν πολλά σκηνικά». Και είναι επίσης αλήθεια ότι, κάποτε, στο Κολόμπο ήταν δακτυλοδεικτούμενοι οι ελάχιστοι επιχειρηματίες που δεχόντουσαν ξένους φαντάρους στα μαγαζιά τους – και, μάλιστα, τα μαγαζιά τους χαρακτηρίζονταν με τον άκρως απαξιωτικό όρο «μπουρδέλα», ακριβώς λόγο αυτής της στάσης των ιδιοκτητών τους.

Από κείνο το «κάποτε» μέχρι σήμερα φαίνεται να έχουν περάσει αιώνες, αν κρίνουμε από την εικόνα της πόλης αυτές τις μέρες. Και η εικόνα αυτή είναι με 2 λόγια η εξής: σχεδόν πλήρης αποδοχή ως κάτι το κανονικό, αν όχι θεμιτό, να ξεχαρμανιάζουν εδώ πέρα οι μισθοφόροι της πιο παραγωγικής μηχανής πολέμου στον πλανήτη. Και μιλάμε για αποδοχή, διότι, όπως και να το κάνουμε, η όποια γκρίνια πλανάται στον δημόσιο λόγο αυτές τις μέρες, είναι απλώς γκρίνια, η οποία πιθανότατα να εξέλιπε και τελείως αν με κάποιο μαγικό τρόπο οι γλεντοκόποι μισθοφόροι δεν έδιναν καμία “αφορμή”.

Βεβαίως, αυτή η στάση της τοπικής κοινωνίας σε κάθε “επίσκεψη” των στρατιωτικών συμμάχων του ελληνικού κράτους, συνάδει με το πικρό γεγονός ότι εδώ και χρόνια φαίνεται πως έχει ξεχάσει ότι λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα «δημοκρατικά Χανιά μας» υπάρχει η μεγαλύτερη -πλέον- αμερικάνικη/νατοϊκή στρατιωτική βάση της Μεσογείου. Το πάλαι ποτέ μεγαλειώδες αντιβασικό κίνημα έχει εξανεμιστεί, και οι «Βάσεις» δεν αποτελούν θέμα παραμικρής συζήτησης – πόσο μάλλον ενόχλησης – στην χανιώτικη καθημερινότητα. Ούτε το καθαυτό γεγονός μιας κολοσσιαίας στρατιωτικοποιημένης ζώνης δίπλα μας που ξερνάει θάνατο, πόνο και προσφυγιά σε τρεις ηπείρους, ούτε οι περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις, ούτε η προφανέστατη σύνδεσή τους με την δημόσια υγεία (τεράστια ποσοστά καρκίνων στο νομό και ειδικά στο Ακρωτήρι).

Αντιθέτως, θέμα μέγα στη δημόσια σφαίρα συνιστούν τα άμεσα θύματα των πολέμων στους οποίους συμμετέχουν επί χρήμασι τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα: η προσφυγιά και η μετανάστευση. Αυτοί που χθες έσκουζαν εναντίον των προσφύγων και σήμερα κωλογλείφουν τους μισθοφόρους, η ευγενή δηλ κάστα των επιχειρηματιών του τουρισμού, θέλησαν να μας πείσουν ότι πάνω από όλα στη ζωή μας είναι να πάνε καλά οι επιχειρήσεις τους. Και ως εκ τούτου, το ποιος είναι επιθυμητός για την τοπική κοινωνία περνάει μέσα από τις κλίνες και τις αφίξεις τους.

Ας είναι αυτή η πρόσκαιρη αλλά σταθερά επαναλαμβανόμενη εικόνα της πόλης μια αφορμή για να αρχίσουμε να ξαναλέμε μεταξύ μας τα αυτονόητα. Πρώτα απ’ όλα, η εικόνα αυτή είναι αισχρή και ντροπιαστική για όλη την χανιώτικη κοινωνία. Κι αν δεν θέλουμε εμείς να το δούμε αυτό κατάματα, να είμαστε σίγουροι ότι το βλέπουν έτσι όλοι οι άλλοι. Η αντιστροφή αυτής της εικόνας επαφίεται μονάχα στην κοινωνία, σε μας τους ίδιους δηλ. Κι αυτό διότι το ελληνικό κράτος, οι αρχές και οι οικονομικοπολιτικές ελίτ που το διαχειρίζονται, θέλουν εδώ τις Βάσεις, στον ίδιο βαθμό που έχουν ανάγκη και τον εθνικό στρατό. Η ύπαρξη και μόνο εθνικών στρατών κάνει την ένταξή τους στην τάδε συμμαχία και την πολεμική τους αντιπαράθεση με μια άλλη, εντελώς εύλογη και απαραίτητη συνθήκη. Η αντίθεσή μας οφείλει να είναι πρώτα και κύρια με τους ντόπιους στρατοκράτες και τα αφεντικά τους, οι οποίοι είναι το ίδιο σιχαμένοι όσο και οι σύμμαχοί τους.

Κανάιμα – Αντιμιλιταριστική συνέλευση

 

 

ΚΑΛΩΣ ΤΑ ΝΑΥΤΑΚΙΑ ΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΡΛΟΥΔΙΚΑ!!!

Φίλε Χανιώτη – φίλη Χανιώτισσα,

Το συμμαχικό σου καθήκον σε καλεί! Το μεγάλο αμερικανικό έθνος έστειλε τα παιδιά του να βομβαρδίσουν στη Μέση Ανατολή, και έλαχε σε μας να τους φιλοξενήσουμε για λίγο στην όμορφη πόλη μας. Όπως θα ξέρεις, η παρουσία τους εδώ δεν είναι κάτι το επιβεβλημένο, αλλά εντάσσεται στις θερμές συμμαχικές σχέσεις που με ελεύθερη βούληση και τιμή ως κράτος έχουμε συνάψει στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, με την μεγάλη αυτή χώρα του Ντόναλντ Τραμπ, του Ντόναλντ Ντακ και του ΜακΝτόναλντ.

Οι φίλοι μας αμερικανοί στρατιωτικοί, δεν είναι τίποτα φαντάροι που κάνουν τη θητεία τους, αλλά με γενναιότητα και αυταπάρνηση κατατάχθηκαν στο μισθοφορικό Ναυτικό των ΗΠΑ, για να υπερασπίσουν τα ιερά και τα όσια της καπιταλιστικής Δύσης, απέναντι σε άλλους καπιταλισμούς που μας εχθρεύονται (λχ τον ρωσικό). Το ελάχιστο που μπορούμε εμείς ως σύμμαχοι τους να κάνουμε, είναι να τους ευχαριστήσουμε όπως μπορούμε τις λίγες μέρες που θα περάσουν στα μέρη μας, έτσι ώστε με γεμάτες τις μπαταρίες να πάνε να βομβαρδίσουν στα εφτά καλά του θεού.

Τον τελευταίο καιρό, έχουμε γίνει μάρτυρες των καρπών της ένδοξης πολεμικής τους προσπάθειας. Κακομοίρηδες πρόσφυγες, χωρίς μισό δολάριο στις τσέπες, έρχονται στη χώρα μας για άσυλο και αηδίες. Όχι! Συγκρίνετέ τους μόνο, με τα γελαστά πρόσωπα των χαροκόπων γιάνκηδων, που με ευγένεια και σεβασμό περιδιαβαίνουν τα σοκάκια μας, και βγάλτε τα συμπεράσματά σας! Ευτυχώς για την πόλη μας, η ευγενής συντεχνία των ξενοδόχων και λοιπών επιχειρηματιών του τουρισμού, έσπευσαν να βγάλουν την χανιώτικη κοινωνία από το σκόπελο των ανώφελων ανθρωπισμών. Οι νατοϊκοί σύμμαχοί μας, είναι πρόθυμοι να σας ανταμείψουν για κάθε υπηρεσία σας, και αυτή η έμπρακτη ανταπόδοση δεν συγκρίνεται με κανενός είδους «αλληλεγγύη»!

Φίλη Χανιώτισσα – Φίλε Χανιώτη,

Μην ξεχνάς ότι μερικά χιλιόμετρα από το κέντρο των Χανίων είναι η Αμερικανική και Νατοϊκή Βάση. Θα μπορούσαν όλοι αυτοί οι ηρωικοί πολεμιστές να είχαν κλειστεί εκεί και να χαλάρωναν τσάμπα. Παρόλα αυτά, δείχνουν τη καλή διάθεση να ξεχαρμανιάσουν ανάμεσά μας. Ας πάρουμε το παράδειγμα των τοπικών αρχών, κι ας καλοδεχτούμε τους συμμάχους μας όπως τους αξίζει, με χαμόγελα και τεμενάδες, σαν να υποδεχόμασταν έναν αγαπημένο φίλο – που του χρωστάμε κιόλας, και δεν μας χρωστάει!

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Τετάρτη 25/01/2017 για το εφετείο των 2 διαδηλωτών

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Χανίων την Τετάρτη 25/1/2017 στις 9 π.μ. για το εφετείο των 2 διαδηλωτών που διώκονται με κατασκευασμένες κατηγορίες για τη συμμετοχή τους σε πορεία που πραγματοποιήθηκε στην πόλη των Χανίων το 2010 για το θάνατο του 19χρονου Στράτου Πατρικάκη έπειτα από καταδίωξη μπάτσων.

Αθώωση των 2 διαδηλωτών!

Να σταματήσει τώρα η ποινικοποιήση των κοινωνικών αγώνων !

Ποιος είπε πως ο στρατός μπήκε στα στρατόπεδα το 1974;

Ποιος είπε πως ο στρατός μπήκε στα στρατόπεδα το 1974;

Άλλη μια αφορμή μπορεί να αποτελέσει η φετινή πορεία στη μνήμη της εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973 στην Αθήνα. Να «πατήσουμε δρόμο» , να ξανασυναντηθούμε και να εκφράσουμε τις κοινές μας ανησυχίες για το αύριο, για το σήμερα που ζούμε και είναι ζοφερό.

Γιατί δεν άλλαξαν πολλά από τις ανησυχίες όσων έζησαν στη δικτατορία. Γιατί οι φτωχοί δεν υποφέρουν λιγότερο σήμερα, γιατί τα αφεντικά δεν μας αγάπησαν, οι μπάτσοι συνεχίζουν να επιτίθενται σε όσους σηκώνουν ανάστημα και οι δικαστές να είναι πότε «τυφλοί», πότε «να έχουν τα μάτια τους δεκατέσσερα» ανάλογα με τους παράδες που έχει στην τσέπη του όποιος βρίσκεται στο εδώλιο. Λιγότερο «ωμά», περισσότερο «κομψά». Γιατί η εξουσία έτσι κυβερνά, μια με το μαστίγιο μια με το καρότο!

Κι ο στρατός βέβαια δεν είναι με το μέρος των «από τα κάτω» και πάντα είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει με βία τους εχθρούς της εξουσίας εντός συνόρων όπως και τον Νοέμβρη του 1973 ή να μας σύρει σε σφαγές όπως τον Ιούλη του 1974 στην Κύπρο. Για το καλό της πατρίδας πάντα «αξίζει κανείς να γίνει κανίβαλος και να σιωπά».Οι τακτικές της εξουσίας εξελίσσονται ομολογουμένως και ξεχνάμε ευκολότερα. Σήμερα «η δεύτερη φορά αριστερά» συνεχίζει τις ίδιες πολιτικές που θα συνέχιζε οποιαδήποτε δεξιά κυβέρνηση, κάνοντας ξεκάθαρο πως το ελληνικό (βαθύ)κράτος έχει συνέχεια. Πιο «κομψά», λιγότερο ωμά. Έφυγε η Τρόικα, ήρθαν οι Θεσμοί, έφυγαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κι ήρθαν τα «Hot Spot», η κυριακάτικη αργία έγινε καθημερινή κι η ύφεση έφυγε και ήρθε η ανάπτυξη. Οι συνθήκες δουλειάς χειροτερεύουν, οι αντιστάσεις μας «πήγαν για βρούβες».

Κι όμως τα πράγματα είναι και χειρότερα από το άδειο μας το πορτοφόλι. Ζούμε λιγότερο αλληλέγγυα, λιγότερο ανθρώπινα, περισσότερο στρατιωτικοποιημένα. Ο πόλεμος των αφεντικών συνεχίζεται (για την ακρίβεια δεν σταμάτησε ποτέ) και η όξυνση των ανταγωνισμών τους οδηγεί απ’ τη μία σε ερημοποιημένες ζώνες κι απ’ την άλλη στην ξενιτιά εκατομμύρια ανθρώπων. Η υποδοχή των προσφύγων θεωρείται πλέον το μείζον ζήτημα!

Όχι, το πρόβλημα δεν είναι οι ξένοι επενδυτές, οι ξένοι νατοϊκοί, οι ξένοι τουρίστες, οι ξένες μάρκες αυτοκινήτων… Πρόβλημα είναι οι ξένες οικογένειες των προσφύγων. Άνθρωποι που έπραξαν το αυτονόητο, δηλαδή έφυγαν για να σώσουν τη ζωή τους από έναν πόλεμο που δεν θέλησαν να πάρουν το μέρος κανενός εξουσιαστή. Ούτε με τον Άσαντ, ούτε με το Isis ,ούτε με τη Ρωσία, ούτε με το Νάτο, ούτε, ούτε…

Όχι, το πρόβλημα δεν είναι που συνεχίζονται οι πόλεμοι και οι δικτατορίες στη Μέση Ανατολή, πράγματα που έχει βάλει το χεράκι του για τα καλά όλος ο «ανεπτυγμένος κόσμος», συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ο ελληνικός στρατός συμμετείχε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Νατο στη Σομαλία, στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη. Είτε παραχωρώντας βάσεις, είτε έχοντας την επιμελητεία, είτε στέλνοντας αεροπλανάκια, καραβάκια, πεζικό. Ειρηνευτικές αποστολές βαφτίζονται αυτές οι σφαγές. Η Frontex και το ελληνικό ναυτικό είναι υπεύθυνοι για τα χιλιάδες πτώματα μεταναστών στη Μεσόγειο, τα οποία ξεβράζονται από δω και κει. Είναι αυτοί που δυσκολεύουν το έργο εκατοντάδων αλληλέγγυων στη Λέσβο και αλλού. Και βέβαια ο ελληνικός στρατός ξηράς συμμετέχει κανονικότατα στο μάντρωμα των ξενιτεμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ταυτοποίησης.

Η στρατιωτική διαχείριση της ζωής μας στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά, στους δρόμους οξύνεται. Παρόλο που η αιματηρή εισβολή του στρατού στο Πολυτεχνείο, τον Νοέμβρη του 1973, ήταν η αιτία της μετέπειτα θεσμοθέτησης του πανεπιστημιακού ασύλου σπίθα, σήμερα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα οι ένοπλες δυνάμεις σουλατσάρουν ανενόχλητα. Προγράμματα στρατιωτικών ερευνών χρόνια γίνονται σε Πολυτεχνεία όπως το Μετσόβιο, αλλά και στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Στην εξέγερση του 2008 συζητιόταν η επέμβαση του στρατού, ενώ το 2011 ο στρατός επενέβη σε διαδήλωση κατά τη διάρκεια της παρέλασης στη Θες/νίκη. Πολλές απεργίες των περασμένων χρόνων επιστρατεύτηκαν. Κι οι μαθητικές παρελάσεις βεβαίως συνεχίζουν, σε ευθεία στοίχιση και με στρατιωτικό βήμα. Για το καλό της πατρίδας … πάντα!

Οι στρατοκράτες είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο της κοινωνικής και πολιτικής σκηνής πάντα καιροφυλαχτούν, καθώς η στρατιωτική καταστολή αποτελεί διαχρονικά την ύστατη επιλογή του καθεστώτος απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια χειραφέτησης της ζωής μας. Γιατί ούτε ο στρατός ούτε ο πόλεμος είναι αλλού. Είναι εδώ και γκρεμίζουν ό,τι άφησε όρθια η ειρήνη.

Πορεία 17 Νοέμβρη 2016

στις 18.30 – Πλ. Δημοτικής Αγοράς

 Κανάιμα – Πρωτοβουλία ενάντια στο μιλιταρισμό,

Χανιά Νοέμβρης 2016

Ποιος Φράγκος, ποιος Φραγκούλης;

ΠΟΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΣ,  ΠΟΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ;

Στις 18 Οκτώβρη εκδικάζεται στα Χανιά η μήνυση που κατέθεσαν θαυμαστές του στρατηγού Φραγκούλη Φράγκου. Κατηγορούμενοι βρίσκονται αγωνίστριες-ες που συμμετείχαν σε παρέμβαση διαμαρτυρίας ενάντια στη παρουσίαση του βιβλίου του «ποια Τουρκία, ποιοι Τούρκοι» που έγινε στις 09/01/2013.

Ο Φραγκούλης Φράγκος έγινε ευρέως γνωστός για τις βλέψεις του να ηγηθεί ακροδεξιού πολιτικού μορφώματος, ως τη «σοβαρή» εναλλακτική επιλογή αντί της φασιστικής χρυσής αυγής. Υπήρξε αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού [08/2009–11/2011] και υπουργός Εθνικής Αμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Πικραμμένου [17/05–21/06/2012].

Εκτός από την μετριοπάθεια που τον διακρίνει ότι «έχει σχέδιο για όλα» (;) όπως συνηθίζει να λέει, ήταν ο εμπνευστής ασκήσεων καταστολής διαδηλώσεων από το στρατό (π.χ Καλλίμαχος 2011), ορκισμένος εχθρός μεταναστών-προσφύγων και “αρχιτέκτονας” της τάφρου στο Έβρο καθώς και οπαδός της επιβολής στρατιωτικού νόμου σε υποτιθέμενες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Τον Δεκέμβρη του 2011 κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη 39 καταδρομέων για τα ρατσιστικά συνθήματα στην παρέλαση της 25/03/2010 στην Αθήνα. Στον ένα μόνο μήνα που διετέλεσε υπουργός Εθνικής Άμυνας, κάταφερε να εμπλέξει ενεργά τον ελληνικό στρατό στην επέμβαση στη Λιβύη, δαπανώντας 1 εκατομμύριο ευρώ τη μέρα(!) για όσο κράτησαν οι βομβαρδισμοί. Υπερθεμάτιζε σε κάθε ευκαιρία για αύξηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και για ακόμα μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες.

Γνωστές επίσης είναι και οι διασυνδέσεις του σε όλο το πολιτικό, μηντιακό και εκκλησιαστικό σύμπλεγμα. Συναγελάζεται με Ανθιμο και Κοντομηνά και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από Μιχαλολιάκο, Κανέλλη και Πολάκη.

Εμείς ως αντιμιλιταριστές/στριες διακρίνουμε στο πρόσωπό του Φραγκούλη Φράγκου έναν προβεβλημένο εκπρόσωπο του βαθέως κράτους όπως και έναν θεαματικό εκφραστή του εγχώριου μιλιταρισμού. Η αντίθεσή μας σε αυτόν και τους ομοίους του είναι κάτι πέρα από δεδομένη. Το ίδιο είναι και η αλληλεγγύη μας σε όσες και όσους συμβάλλουν στο ξεμπρόστιασμα του ελληνικού εθνικισμού που σκοπεύει στην υποτίμηση της ζωής μας και μας θέλει μπλεγμένους-ες σε πολεμικές περιπέτειες. Εκφράζοντας την απέχθεια μας στην εθνική ενότητα του σιναφιού που συσπειρώνεται πίσω από τον Φραγκούλη Φράγκο, επιστρέφουμε παραφρασμένο το αγωνιώδες ερώτημά του: Ποια Ελλάδα, ποιοι Έλληνες ρε;

Η συγκεκριμένη δίωξη αγωνιστριών-ων για εμάς εντάσ- σεται πλήρως στην βιομηχανία μηνύσεων που έχει στηθεί εδώ και καιρό από την Ασφάλεια Χανίων.

 

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις-ους 7 διωκόμενες-ους

Τρίτη 18 Οκτώβρη στις 12.00 στα δικαστήρια Χανίων.

 

Κανάιμα-Πρωτοβουλία ενάντια στο μιλιταρισμό

kanaima.squat.gr

Μιλιταρισμός Αντιμιλιταρισμός μέσα στην Ισραηλινή κοινωνία

antimil

Το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου στις 8μμ, στο κτίριο της κατάληψης Rosa Nera, οργανώνουμε εκδήλωση-συζήτηση με θέμα «μιλιταρισμός/αντιμιλιταρισμός μέσα στην ισραηλινή κοινωνία». Η εκδήλωση αυτή στα Χανιά εντάσσεται σε ένα κύκλο εκδηλώσεων με το ίδιο θέμα που θα λάβει χώρα στις αρχές του Σεπτέμβρη σε διάφορες πόλεις της χώρας, από συλλογικότητες που προτάσσουν τον αντιμιλιταρισμό ως κρίσιμο για τους από κάτω μέσο σύγκρουσης με την Κυριαρχία. Στις εκδηλώσεις αυτές, η κεντρική εισήγηση θα γίνει από συντρόφισσα, μέλος και εκπρόσωπο της Unity (Ahdut/Wihda), μία αναρχο-κομμουνιστική οργάνωση στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη.

 

Έχοντας την εικόνα μιας ιδιαίτερα στρατιωτικοποιημένης κοινωνίας σε μόνιμο καθεστώς πολέμου, θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική την παρουσία ανάμεσά μας, φωνών που προτάσσουν και αγωνίζονται για κάτι πέραν της στρατιωτικής διαχείρισης. Ο αντιμιλιταρισμός, σε ένα κοινωνικό και κρατικό περιβάλλον απόλυτα εχθρικό και άκρως καταπιεστικό εναντίον ακριβώς αυτών των φωνών, προτάσσεται ως απάντηση, στον τόπο όπου διεξάγεται μια από τις πιο μακροχρόνιες και παγκοσμιοποιημένες πολεμικές διενέξεις στην σύγχρονη ιστορία,

 

Καθώς η βασική μας συνεκτική πεποίθηση είναι αφενός ότι ο μιλιταρισμός συνιστά ένα οικουμενικό και διαχρονικό εργαλείο των εκμεταλλευτών για να επιβάλλουν και να συντηρούν την προνομιακή τους θέση, και αφετέρου πως ο αγώνας εναντίον της εγχώριας υπόστασής του αποτελεί την προϋπόθεση οποιασδήποτε σοβαρά ανταγωνιστικής προοπτικής στους πολέμους, θεωρούμε ότι ο κινηματικός λόγος εγχειρημάτων που αντιστέκονται πρώτα και κύρια στην δική τους εγχώρια μιλιταριστική συνθήκη, ειδικά εκεί που αυτή διαπερνά κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής, είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και σημαντικά διδάγματα που θα είχαμε την τύχη να δεχτούμε.

 

Καλούμε κάθε άνθρωπο που αποστρέφεται τον πόλεμο, που νιώθει αμήχανα και άβολα στην όποια παρουσία του στρατού μες στη ζωή του, να έρθει στην εκδήλωση αυτή, να συζητήσουμε και να μάθουμε κάτι παραπάνω για το πως ο μιλιταρισμός συντηρεί και αναπαράγει τους πολέμους.

Λίγα λόγια για την Εκδήλωση:

Αφού γίνει μια σύντομη παρουσίαση της Unity, η εισήγηση θα επικεντρωθεί σε ζητήματα όπως: αντιμιλιταρισμός και πασιφισμός, μιλιταρισμός και μαχητικότητα, πολιτική κατάσταση σε Ισραήλ/Παλαιστίνη, πώς ο στρατός παρουσιάζει τον εαυτό του, κανόνες και στατιστικά περί θητείας και μιλιταρισμού, η νεότητα κάτω από την πίεση της γενικής μιλιταριστικής κινητοποίησης, οι διαρκείς πόλεμοι του Ισραήλ – κατοχή, η στάση των αριστερών και των αναρχικών απέναντι στο στρατό, αντιμιλιταρισμός-αντιπολεμικές δραστηριότητες-άρνηση στράτευσης-νομικές συνέπειες-καταστολή κλπ

 

Λίγα λόγια για τη Unity:

H Unity (Ahdut/Wihda) είναι μια αναρχο-κομμουνιστική οργάνωση σε Ισραήλ/ κατεχόμενη Παλαιστίνη. Δημιουργήθηκε το 2010 ως η πρώτη αναρχο-κομμουνιστική οργάνωση που δραστηριοποιείται μεταξύ του ποταμού Ιορδάνη και τη Μεσόγειο.

Στόχος τους είναι να συνδυάσουν δυνάμεις και να ενώσουν τις προσπάθειες όλων όσων αποζητούν να δημιουργήσουν τον ελευθεριακό κομμουνισμό. Επιθυμούν να προωθήσουν την επαναστατική διαδικασία εντός της οποίας τα δημοκρατικά συμβούλια και τα συνδικάτα, οι οργανώσεις, οι κομμούνες, οι οργανώσεις φοιτητών, εργατών και δασκάλων θα υιοθετούν την αρχή της αυτοδιαχείρισης, θα απορρίπτουν τον καπιταλισμό και το κράτος και θα τα αντικαθιστούν προς όφελος μιας ελεύθερης κοινωνίας, οργανωμένης στη βάση των κοινών αναγκών.

Καλούν σε αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό, την κατοχή και την αποικιοκρατία, το σεξισμό και την πατριαρχία, το ρατσισμό και κάθε είδους καταπίεση και εκμετάλλευση.

Μέλη της Unity, κατά καιρούς, έχουν επιλέξει την ολική άρνηση στράτευσης προς επίρρωση των σκοπών τους. Για παράδειγμα, το Φλεβάρη του 2016 η Tanya Golan δημοσίευσε την άρνηση της να καταταγεί, αφού στο Ισραήλ η θητεία είναι υποχρεωτική και για τις γυναίκες.

Η διακύρηξη στόχων και αρχών της Unity (αγγλικά)

Η δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης της Tanya Golan (ελληνικά)