Αρχείο κατηγορίας Πορεία

Αντιπολεμική συγκέντρωση Πεμπτη στις 7μμ

Καλούμε σε αντιπολεμική συγκέντρωση την Πέμπτη στην πλατεία αγοράς με αφορμή τον ερχομό των 6.000 μισθοφόρων δολοφόνων του ΝΑΤΟ στον τουριστικό παράδεισο της πόλης των Χανίων.

Να χαλάσουμε την γιορτή των καταστηματαρχών.

Ούτε εθνικός, ούτε θρησκευτικός, ούτε συμφεροντολογικός
Ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός

Πέμπτη 9/2 Πλατεία Αγοράς 19:00

Aντιμιλιταρισιτική συνέλευση Kανάιμα 

Κατάληψη Rosa Nera

Συλλογικότητα Azadi

ΣΤΟΥ ΝΑΤΟ ΤΙΣ ΚΟΥΡΑΔΕΣ ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΜΕΝΑΔΕΣ

 

ΣΤΟΥ ΝΑΤΟ ΤΙΣ ΚΟΥΡΑΔΕΣ ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΜΕΝΑΔΕΣ

Ένα από τα πιο προσφιλή «κολομπίτικα» θέματα των μεγαλύτερων σε ηλικία ντόπιων, είναι φυσικά το πέταγμα νατοϊκών στο ενετικό λιμάνι. Και είναι αλήθεια, πως κάποτε «γίνονταν πολλά σκηνικά». Και είναι επίσης αλήθεια ότι, κάποτε, στο Κολόμπο ήταν δακτυλοδεικτούμενοι οι ελάχιστοι επιχειρηματίες που δεχόντουσαν ξένους φαντάρους στα μαγαζιά τους – και, μάλιστα, τα μαγαζιά τους χαρακτηρίζονταν με τον άκρως απαξιωτικό όρο «μπουρδέλα», ακριβώς λόγο αυτής της στάσης των ιδιοκτητών τους.

Από κείνο το «κάποτε» μέχρι σήμερα φαίνεται να έχουν περάσει αιώνες, αν κρίνουμε από την εικόνα της πόλης αυτές τις μέρες. Και η εικόνα αυτή είναι με 2 λόγια η εξής: σχεδόν πλήρης αποδοχή ως κάτι το κανονικό, αν όχι θεμιτό, να ξεχαρμανιάζουν εδώ πέρα οι μισθοφόροι της πιο παραγωγικής μηχανής πολέμου στον πλανήτη. Και μιλάμε για αποδοχή, διότι, όπως και να το κάνουμε, η όποια γκρίνια πλανάται στον δημόσιο λόγο αυτές τις μέρες, είναι απλώς γκρίνια, η οποία πιθανότατα να εξέλιπε και τελείως αν με κάποιο μαγικό τρόπο οι γλεντοκόποι μισθοφόροι δεν έδιναν καμία “αφορμή”.

Βεβαίως, αυτή η στάση της τοπικής κοινωνίας σε κάθε “επίσκεψη” των στρατιωτικών συμμάχων του ελληνικού κράτους, συνάδει με το πικρό γεγονός ότι εδώ και χρόνια φαίνεται πως έχει ξεχάσει ότι λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα «δημοκρατικά Χανιά μας» υπάρχει η μεγαλύτερη -πλέον- αμερικάνικη/νατοϊκή στρατιωτική βάση της Μεσογείου. Το πάλαι ποτέ μεγαλειώδες αντιβασικό κίνημα έχει εξανεμιστεί, και οι «Βάσεις» δεν αποτελούν θέμα παραμικρής συζήτησης – πόσο μάλλον ενόχλησης – στην χανιώτικη καθημερινότητα. Ούτε το καθαυτό γεγονός μιας κολοσσιαίας στρατιωτικοποιημένης ζώνης δίπλα μας που ξερνάει θάνατο, πόνο και προσφυγιά σε τρεις ηπείρους, ούτε οι περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις, ούτε η προφανέστατη σύνδεσή τους με την δημόσια υγεία (τεράστια ποσοστά καρκίνων στο νομό και ειδικά στο Ακρωτήρι).

Αντιθέτως, θέμα μέγα στη δημόσια σφαίρα συνιστούν τα άμεσα θύματα των πολέμων στους οποίους συμμετέχουν επί χρήμασι τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα: η προσφυγιά και η μετανάστευση. Αυτοί που χθες έσκουζαν εναντίον των προσφύγων και σήμερα κωλογλείφουν τους μισθοφόρους, η ευγενή δηλ κάστα των επιχειρηματιών του τουρισμού, θέλησαν να μας πείσουν ότι πάνω από όλα στη ζωή μας είναι να πάνε καλά οι επιχειρήσεις τους. Και ως εκ τούτου, το ποιος είναι επιθυμητός για την τοπική κοινωνία περνάει μέσα από τις κλίνες και τις αφίξεις τους.

Ας είναι αυτή η πρόσκαιρη αλλά σταθερά επαναλαμβανόμενη εικόνα της πόλης μια αφορμή για να αρχίσουμε να ξαναλέμε μεταξύ μας τα αυτονόητα. Πρώτα απ’ όλα, η εικόνα αυτή είναι αισχρή και ντροπιαστική για όλη την χανιώτικη κοινωνία. Κι αν δεν θέλουμε εμείς να το δούμε αυτό κατάματα, να είμαστε σίγουροι ότι το βλέπουν έτσι όλοι οι άλλοι. Η αντιστροφή αυτής της εικόνας επαφίεται μονάχα στην κοινωνία, σε μας τους ίδιους δηλ. Κι αυτό διότι το ελληνικό κράτος, οι αρχές και οι οικονομικοπολιτικές ελίτ που το διαχειρίζονται, θέλουν εδώ τις Βάσεις, στον ίδιο βαθμό που έχουν ανάγκη και τον εθνικό στρατό. Η ύπαρξη και μόνο εθνικών στρατών κάνει την ένταξή τους στην τάδε συμμαχία και την πολεμική τους αντιπαράθεση με μια άλλη, εντελώς εύλογη και απαραίτητη συνθήκη. Η αντίθεσή μας οφείλει να είναι πρώτα και κύρια με τους ντόπιους στρατοκράτες και τα αφεντικά τους, οι οποίοι είναι το ίδιο σιχαμένοι όσο και οι σύμμαχοί τους.

Κανάιμα – Αντιμιλιταριστική συνέλευση

 

 

ΚΑΛΩΣ ΤΑ ΝΑΥΤΑΚΙΑ ΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΡΛΟΥΔΙΚΑ!!!

Φίλε Χανιώτη – φίλη Χανιώτισσα,

Το συμμαχικό σου καθήκον σε καλεί! Το μεγάλο αμερικανικό έθνος έστειλε τα παιδιά του να βομβαρδίσουν στη Μέση Ανατολή, και έλαχε σε μας να τους φιλοξενήσουμε για λίγο στην όμορφη πόλη μας. Όπως θα ξέρεις, η παρουσία τους εδώ δεν είναι κάτι το επιβεβλημένο, αλλά εντάσσεται στις θερμές συμμαχικές σχέσεις που με ελεύθερη βούληση και τιμή ως κράτος έχουμε συνάψει στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, με την μεγάλη αυτή χώρα του Ντόναλντ Τραμπ, του Ντόναλντ Ντακ και του ΜακΝτόναλντ.

Οι φίλοι μας αμερικανοί στρατιωτικοί, δεν είναι τίποτα φαντάροι που κάνουν τη θητεία τους, αλλά με γενναιότητα και αυταπάρνηση κατατάχθηκαν στο μισθοφορικό Ναυτικό των ΗΠΑ, για να υπερασπίσουν τα ιερά και τα όσια της καπιταλιστικής Δύσης, απέναντι σε άλλους καπιταλισμούς που μας εχθρεύονται (λχ τον ρωσικό). Το ελάχιστο που μπορούμε εμείς ως σύμμαχοι τους να κάνουμε, είναι να τους ευχαριστήσουμε όπως μπορούμε τις λίγες μέρες που θα περάσουν στα μέρη μας, έτσι ώστε με γεμάτες τις μπαταρίες να πάνε να βομβαρδίσουν στα εφτά καλά του θεού.

Τον τελευταίο καιρό, έχουμε γίνει μάρτυρες των καρπών της ένδοξης πολεμικής τους προσπάθειας. Κακομοίρηδες πρόσφυγες, χωρίς μισό δολάριο στις τσέπες, έρχονται στη χώρα μας για άσυλο και αηδίες. Όχι! Συγκρίνετέ τους μόνο, με τα γελαστά πρόσωπα των χαροκόπων γιάνκηδων, που με ευγένεια και σεβασμό περιδιαβαίνουν τα σοκάκια μας, και βγάλτε τα συμπεράσματά σας! Ευτυχώς για την πόλη μας, η ευγενής συντεχνία των ξενοδόχων και λοιπών επιχειρηματιών του τουρισμού, έσπευσαν να βγάλουν την χανιώτικη κοινωνία από το σκόπελο των ανώφελων ανθρωπισμών. Οι νατοϊκοί σύμμαχοί μας, είναι πρόθυμοι να σας ανταμείψουν για κάθε υπηρεσία σας, και αυτή η έμπρακτη ανταπόδοση δεν συγκρίνεται με κανενός είδους «αλληλεγγύη»!

Φίλη Χανιώτισσα – Φίλε Χανιώτη,

Μην ξεχνάς ότι μερικά χιλιόμετρα από το κέντρο των Χανίων είναι η Αμερικανική και Νατοϊκή Βάση. Θα μπορούσαν όλοι αυτοί οι ηρωικοί πολεμιστές να είχαν κλειστεί εκεί και να χαλάρωναν τσάμπα. Παρόλα αυτά, δείχνουν τη καλή διάθεση να ξεχαρμανιάσουν ανάμεσά μας. Ας πάρουμε το παράδειγμα των τοπικών αρχών, κι ας καλοδεχτούμε τους συμμάχους μας όπως τους αξίζει, με χαμόγελα και τεμενάδες, σαν να υποδεχόμασταν έναν αγαπημένο φίλο – που του χρωστάμε κιόλας, και δεν μας χρωστάει!

Ποιος είπε πως ο στρατός μπήκε στα στρατόπεδα το 1974;

Ποιος είπε πως ο στρατός μπήκε στα στρατόπεδα το 1974;

Άλλη μια αφορμή μπορεί να αποτελέσει η φετινή πορεία στη μνήμη της εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973 στην Αθήνα. Να «πατήσουμε δρόμο» , να ξανασυναντηθούμε και να εκφράσουμε τις κοινές μας ανησυχίες για το αύριο, για το σήμερα που ζούμε και είναι ζοφερό.

Γιατί δεν άλλαξαν πολλά από τις ανησυχίες όσων έζησαν στη δικτατορία. Γιατί οι φτωχοί δεν υποφέρουν λιγότερο σήμερα, γιατί τα αφεντικά δεν μας αγάπησαν, οι μπάτσοι συνεχίζουν να επιτίθενται σε όσους σηκώνουν ανάστημα και οι δικαστές να είναι πότε «τυφλοί», πότε «να έχουν τα μάτια τους δεκατέσσερα» ανάλογα με τους παράδες που έχει στην τσέπη του όποιος βρίσκεται στο εδώλιο. Λιγότερο «ωμά», περισσότερο «κομψά». Γιατί η εξουσία έτσι κυβερνά, μια με το μαστίγιο μια με το καρότο!

Κι ο στρατός βέβαια δεν είναι με το μέρος των «από τα κάτω» και πάντα είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει με βία τους εχθρούς της εξουσίας εντός συνόρων όπως και τον Νοέμβρη του 1973 ή να μας σύρει σε σφαγές όπως τον Ιούλη του 1974 στην Κύπρο. Για το καλό της πατρίδας πάντα «αξίζει κανείς να γίνει κανίβαλος και να σιωπά».Οι τακτικές της εξουσίας εξελίσσονται ομολογουμένως και ξεχνάμε ευκολότερα. Σήμερα «η δεύτερη φορά αριστερά» συνεχίζει τις ίδιες πολιτικές που θα συνέχιζε οποιαδήποτε δεξιά κυβέρνηση, κάνοντας ξεκάθαρο πως το ελληνικό (βαθύ)κράτος έχει συνέχεια. Πιο «κομψά», λιγότερο ωμά. Έφυγε η Τρόικα, ήρθαν οι Θεσμοί, έφυγαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κι ήρθαν τα «Hot Spot», η κυριακάτικη αργία έγινε καθημερινή κι η ύφεση έφυγε και ήρθε η ανάπτυξη. Οι συνθήκες δουλειάς χειροτερεύουν, οι αντιστάσεις μας «πήγαν για βρούβες».

Κι όμως τα πράγματα είναι και χειρότερα από το άδειο μας το πορτοφόλι. Ζούμε λιγότερο αλληλέγγυα, λιγότερο ανθρώπινα, περισσότερο στρατιωτικοποιημένα. Ο πόλεμος των αφεντικών συνεχίζεται (για την ακρίβεια δεν σταμάτησε ποτέ) και η όξυνση των ανταγωνισμών τους οδηγεί απ’ τη μία σε ερημοποιημένες ζώνες κι απ’ την άλλη στην ξενιτιά εκατομμύρια ανθρώπων. Η υποδοχή των προσφύγων θεωρείται πλέον το μείζον ζήτημα!

Όχι, το πρόβλημα δεν είναι οι ξένοι επενδυτές, οι ξένοι νατοϊκοί, οι ξένοι τουρίστες, οι ξένες μάρκες αυτοκινήτων… Πρόβλημα είναι οι ξένες οικογένειες των προσφύγων. Άνθρωποι που έπραξαν το αυτονόητο, δηλαδή έφυγαν για να σώσουν τη ζωή τους από έναν πόλεμο που δεν θέλησαν να πάρουν το μέρος κανενός εξουσιαστή. Ούτε με τον Άσαντ, ούτε με το Isis ,ούτε με τη Ρωσία, ούτε με το Νάτο, ούτε, ούτε…

Όχι, το πρόβλημα δεν είναι που συνεχίζονται οι πόλεμοι και οι δικτατορίες στη Μέση Ανατολή, πράγματα που έχει βάλει το χεράκι του για τα καλά όλος ο «ανεπτυγμένος κόσμος», συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ο ελληνικός στρατός συμμετείχε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Νατο στη Σομαλία, στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη. Είτε παραχωρώντας βάσεις, είτε έχοντας την επιμελητεία, είτε στέλνοντας αεροπλανάκια, καραβάκια, πεζικό. Ειρηνευτικές αποστολές βαφτίζονται αυτές οι σφαγές. Η Frontex και το ελληνικό ναυτικό είναι υπεύθυνοι για τα χιλιάδες πτώματα μεταναστών στη Μεσόγειο, τα οποία ξεβράζονται από δω και κει. Είναι αυτοί που δυσκολεύουν το έργο εκατοντάδων αλληλέγγυων στη Λέσβο και αλλού. Και βέβαια ο ελληνικός στρατός ξηράς συμμετέχει κανονικότατα στο μάντρωμα των ξενιτεμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ταυτοποίησης.

Η στρατιωτική διαχείριση της ζωής μας στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά, στους δρόμους οξύνεται. Παρόλο που η αιματηρή εισβολή του στρατού στο Πολυτεχνείο, τον Νοέμβρη του 1973, ήταν η αιτία της μετέπειτα θεσμοθέτησης του πανεπιστημιακού ασύλου σπίθα, σήμερα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα οι ένοπλες δυνάμεις σουλατσάρουν ανενόχλητα. Προγράμματα στρατιωτικών ερευνών χρόνια γίνονται σε Πολυτεχνεία όπως το Μετσόβιο, αλλά και στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Στην εξέγερση του 2008 συζητιόταν η επέμβαση του στρατού, ενώ το 2011 ο στρατός επενέβη σε διαδήλωση κατά τη διάρκεια της παρέλασης στη Θες/νίκη. Πολλές απεργίες των περασμένων χρόνων επιστρατεύτηκαν. Κι οι μαθητικές παρελάσεις βεβαίως συνεχίζουν, σε ευθεία στοίχιση και με στρατιωτικό βήμα. Για το καλό της πατρίδας … πάντα!

Οι στρατοκράτες είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο της κοινωνικής και πολιτικής σκηνής πάντα καιροφυλαχτούν, καθώς η στρατιωτική καταστολή αποτελεί διαχρονικά την ύστατη επιλογή του καθεστώτος απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια χειραφέτησης της ζωής μας. Γιατί ούτε ο στρατός ούτε ο πόλεμος είναι αλλού. Είναι εδώ και γκρεμίζουν ό,τι άφησε όρθια η ειρήνη.

Πορεία 17 Νοέμβρη 2016

στις 18.30 – Πλ. Δημοτικής Αγοράς

 Κανάιμα – Πρωτοβουλία ενάντια στο μιλιταρισμό,

Χανιά Νοέμβρης 2016